Woordenboek van de Limburgse dialecten, deel III: Flora
Opnieuw is er een uitgebreid deel verschenen van het woorden van de Limburgse dialecten. Hierin staan de wilde flora of ecologische flora. Samen met de eerdere twee delen over de wilde fauna is hiermee de beschrijving van de dialectwoordenschat van planten en dieren in de beide Limburgse compleet.
Net als de vorige afleveringen is de aanpak enigszins anders dan in eerdere afleveringen. De auteurs gaan namelijk uit van Nederlandse woorden en geven daarbij een zo Nederlands mogelijk omschrijving van het dialectwoord. Dat resulteert in het woord 'heulenteut' waar de dialectspelling 'häölentäöt' gebruikt zou worden en 'miemekatje' waar 'miemmiekets-je' de dialectbenaming zou zijn. Ik kan niet goed achterhalen wat de reden hiervan is. Evenmin wordt een fonetische beschrijving gegeven. Ik weet pertinent zeker dat ik Kerkrade niet 'wotselen' wordt gezegd, maar 'wótsele'. Soms komt er tussen haakjes een wat nadere omschrijving te staan (kattenstaart wordt dan kattenstaat). Er staan zo'n 320 lemma's of artikelen in opgenomen en dus mogen we ervan uitgaan dat het een allesomvattend werk is. Geïllustreerd met 260 foto's van Martijn Essers en 184 taalkaarten.
Paul Weelen
20-12-2002