Aan de Kroedwösj
AAN DE KROEDWÖSJ
Kroedwösj van het aud fatsoen
wat was te sjooon!
Doe sjpeins de kroon!
Doe kantjs niks van hovaerdigheid
in dien gewiede waerdigheid
en toch bekoaordes-doe mien aug,
wie ich es kindj dich droug
op hoge Kroedwiensdaag.
Noe wil ich dich besjrieve
in dien vruiger sumpel kleid.
- Och, waaorom kos-te zo neit blieve
doe mit dien hovaerdigheid?-
Het zilverkleid van aels en bievout,
dat sjtong dich mer get deftig!
En de reuk waor kreftig
es avroon en balsem dao nog bie zout.
Reinvaertsknopoe, gauwe knuipkes
op dat kleid va zilversjien!
Hommelskroed purperhuipkes
kleure, zacht (en teir) en fien
Dan noch enkel riepe aore,
va terf en koare!
- Zo waor die kleid in vruiger daag,
noe bis-te van ein anger sjlaag.
Doe bes noe erg verbasterd,
wat eine bontje knasterd!
Doe zits vol dikke dahlia's,
vol asjtesj en sjtief zinnia's.
en gladiole mit lang bein
doe sjars dich al bie-ein.
Och höb op Leive Vrouwedaag
weir sumpel en nao auwe sjlaag
ei kleidje va gekruden aan,
Van die emn vingt langs waeg en baan
te bluie sjtoan in 't Limburgs landj,
die men als kroedwösj-plante kantj!
Dao maag ei blömken of twee drie
oet gaard of haof es seirroad bie.
-------------------------------------
Veer motten dich toch kroedwösj konne nuime!
Wat geis-doe dan van euvervloud va bloemen druime!
W.J. Vromen (1887-1972)
dialek van de Óngerbenk